In gesprek met Peter en Marianne van de Ree
Op een avond in februari ben ik op bezoek bij Peter en Marianne van de Ree aan de Paulusweg. Sinds 2016 wonen zij in deze fraaie woning uit 1928, nadat zij eerder elders in Hendrik-Ido-Ambacht hebben gewoond.
Toen Peter en Marianne vanuit respectievelijk Oud-Beijerland en Hoogvliet naar Hendrik-Ido-Ambacht verhuisden, sloten zij zich aan bij wat toen nog wijk Centrum heette, de voorloper van De Ark. Vanwege hun verschillende kerkelijke achtergronden vonden zij in eerste instantie aansluiting bij de verschillende kerkgenootschappen die gebruikmaakten van de Open Hof.
De bouw van De Ark hebben zij van dichtbij meegemaakt. Er werd intensief aan fondsenwerving gedaan om de financiering rond te krijgen. Marianne was actief in de commissie voor de inrichting. Het resultaat is het kerkgebouw zoals we dat nu kennen: van binnen warm en uitnodigend, met aan de buitenkant het verlichte kruis dat weerspiegelt in het water.
Marianne is één van de grondleggers van de Pinksterkampen, die ieder jaar weer volgeboekt zijn. Twaalf jaar lang was zij betrokken als leiding. Hun beide zoons gingen eerst mee als deelnemer, daarna als assistent en uiteindelijk zelf als leiding.
Peter heeft als hobby modeltreinen bouwen, tot groot genoegen van hun vijf kleinkinderen. Beiden houden ze van toerfietsen en bergwandelen, tot voor kort samen met hun trouwe labradoodle Curley.
Marianne werkte 23 jaar als secretaresse en beleidsmedewerker. Daarna heeft zij zich als mantelzorger intensief ingezet voor haar ouders.
Peter bouwde zijn carrière op in de drukkerijwereld. Eerst in Rotterdam-Zuid, later in Hendrik-Ido-Ambacht, wat ook de reden was om naar het Waaldorp te verhuizen. Het werk in deze branche bracht veel onzekerheid met zich mee; door de digitalisering zijn in de loop der jaren veel drukkerijen verdwenen. Gelukkig vond Peter een stabiele baan bij een grote drukkerij in Goudriaan, waar hij tot zijn naderende pensioen kan blijven werken. Kranten, stembiljetten, leerboeken – in bijna dertig jaar tijd is van alles voorbijgekomen.
De Ark ervaren Peter en Marianne als een open kerkgemeenschap waar iedereen welkom is. In de periode dat er geen vaste predikant was, kwam het echt aan op ‘gemeente zijn’. Mocht zo’n periode zich binnenkort opnieuw aandienen, dan zal dat weer het geval zijn. In een veranderende wereld verandert ook de kerk; het is aan ons om daar samen vorm aan te geven.
In het donker fiets ik naar huis. Het is nog fris, maar het voorjaar hangt al in de lucht.
Gerelateerd:
- Interview met Jos Kamperman
- In gesprek met Cees Nugteren
- In gesprek met Teun en Hannie van Kooten
- In gesprek met Sander en Daphne Kap
- Interview met Wilma en Hans Visser
- Interview met Jaap en Caroline Scheurwater
- Interview met Pieter de Munck
- Interview met Karin Schook en Ben Veldman
- In gesprek met Kees en Trudie van Rosmalen
- Bekijk meer interviews
